Ποίημα
Έχει αυλή η φυλακή
κι ο φράχτης πόρτες.
Μα οι κρατούμενοι γουστάρουν τα κελιά τους.
Οι δεσμοφύλακες κοιτάνε
τη δουλειά τους
και οι φρουροί οπλοφορούν
και κόβουν βόλτες.
Έβγαλα χρόνια στο κελί
κι έχω σαλέψει.
Φτιάχνω στιχάκια για αγάπες
και για μίση.
Μέσα μου ο γέρος που με κλέβει για να ζήσει.
κι ένα παιδί που προσπαθεί
ξανά να παίξει.
Έκανα αίτημα να μειωθεί η ποινή μου.
Έχουμε ελπίδες είπε χτες ο δικηγόρος.
Ήρθαν καινούριοι στο κελί
και πάει ο χώρος,
που μου ΄χε αφήσει ο δικαστής
για τη φωνή μου.
Ψάχνω δύο λέξεις μια κουβέντα να τελειώσω
που τυραννάει όλα τα χρόνια
το μυαλό μου.
Πόσοι θελήσανε στ΄αλήθεια
το καλό μου
και τι με οδήγησε
το θύμα να σκοτώσω…
©2023 Vagelis Fragiadakis
Αρθρογράφος – Ποιητής

Δυνατό… εικόνες άγνωστες στους περισσότερους από μας. Πολύ καλο.