Ποίημα
Τόπος και χρόνος.
Μεγάλη η ανατροπή.
Το τρένο άλλαξε απότομα ράγες
και συνεχίζει προς το άγνωστο.
Φοβισμένα αγρίμια οι επιβάτες.
Η οργή της γροθιάς τους σβήνει
και το χλωμό φως των φαναριών.
Τεντωμένες οι χορδές της λογικής.
Ε ε ε εσύ, επιβάτη.
Αντέχεις;
Έλα να γνωριστούμε πάλι.
Εσύ,
γκρεμίζεις τους τοίχους που έχτισες.
Εγώ,
γράφω την ζωή που δεν ζω.
©2023 Αμαλία Κέντρου
Αρθρογράφος – Ποιήτρια
Από την ποιητική μου συλλογή
” Συνειδητά “
Εκδοσεις ΝΙΚΑΣ-Nikasbooks.

Συγκλονιστικη γραφή!!!