Ποίηση – Γίνε κύμα … Είσαι κύμα –

Ποίημα

Πρέπει να μείνεις ξύπνια,
να καταλάβεις τι είναι σημαντικό.
Κοίτα τις λεπτομέρειες,
Ο δρόμος μακρύς για το σπίτι.
Ο κόσμος μια οπτασία, αφήνεται στου ανέμου το άγγιγμα
μικρό παιδί που τρέχει στα στάχυα.
Ουρλιάζει μια φωνή στο κεφάλι σου.
Κίνδυνος,
Κάλεσμα,
Προσμονή..
Μια συνουσία στης βροχής την ομίχλη.
Κεραυνός, επιβήτορας, καταιγίδα.
Λύτρωση, εξάγνιση, θάνατος, ελευθερία …
Απόσταση ασφαλείας, το αόρατο νήμα τεντώνεται,
αποκόπηκε η σύνδεση με το είναι,
αποδεχόμαστε το φαίνεσθαι.
Και τότε,
μια σανίδα σωτηρίας
Διαχωρισμός,
Προσοχή στις λεπτομέρειες,
Το ποτάμι σε παρασέρνει.
Τί είσαι; τί έγινες;
Φύλλο; Νούφαρο; ή μήπως λάσπη;
Το σύννεφο στράγγισε τη μέρα,
απόκαμαν τα σπουργίτια σε χαμηλές περιπλανήσεις.
Απ’ την υδρορροή, κρέμεται ένα ουράνιο τόξο.
Μην το κοιτάς, δεν είναι αυτό που περίμενες.
Οδηγάς χωρίς φρένα,
Η ζώνη ασφαλείας σε συνθλίβει σαν κλείσεις τα μάτια.
Η νύχτα πιο δυνατή, σε κερδίζει ο Μορφέας.
Την επαύριο,
κοίτα τίς λεπτομέρειες,
άσε τον άνεμο να σ’ αγκαλιάσει.
Είσαι σαν κύμα, είσαι κύμα….

©2023 Κτενά Ρούλα

Αρθρογράφος – Ποιήτρια