Ποίηση – Χωρίς Χνάρια –

Ποίημα

Βάραινε ο νους μου από τις πολλές σκέψεις.
Τσιγάρο και ποτό για να ελαφρύνω λίγο τους παλμούς της καρδιάς.
Ξεκίνησα να γράφω πάλι,
να ελευθερώσω τις καταπιεσμένες λέξεις, πριν σηκώσουν επανάσταση.
Αλαργινά πουλιά φαντάζουν τα όνειρα.
Δεν έχω χρόνο κι όλα μοιάζουν
σαν να τα γνώριζα από καιρό.
Επαναλήψεις διάρκειας στον ίδιο ρυθμό, σαν τα μαθήματα
που πρέπει να ξαναδώσεις
και ένα παραμύθι μισοτελειωμένο με τέλος ανύπαρκτο.
Μόνο η αρχή της αιώρας του χρόνου
σαν πίνακας ζωγραφικής υπάρχει
για να θυμίζει την αγκαλιά στο χάος της ελαφρότητας.
Όσο για το γράμμα το έκαψα για να μην αφήσω χνάρια
Έκλεισα τα μάτια και αφέθηκα στη μοίρα…

® 2023 ROSI
Πετρούλα Σιόγκα 🌹

Αρθρογράφος – Ποιήτρια