Ποίημα
Ανύπαρκτοι στο άπειρο,
μικροί σ’ αυτόν τον κόσμο.
Λέξεις που συνωμοτούν
ψάχνοντας φθαρμένα γραμματόσημα,
αρχίζουν έναν αόρατο χορό
και ο ήλιος μπρος τους γονατίζει.
Φιλάει το χώμα και ξανασηκώνεται.
Στα χέρια του κρατάει τις λέξεις.
Χαρούμενες είναι.
Γίνονται ποίημα.
Εμείς συνεχίζουμε
ανύπαρκτοι στο άπειρο ,
μικροί σ’ αυτόν τον κόσμο.
©2023 Αμαλία Κέντρου
Αρθρογράφος – Ποιήτρια
Δεν παρακρατούμε τα δικαιώματα