You are currently viewing Ποίηση – Ν τ ρ ί γ κ ο –

Ποίηση – Ν τ ρ ί γ κ ο –

Ποίημα

Στου μυαλού το φτωχό μαγαζί
έχει ο χρόνος θαρρείς σταματήσει.
Οι πελάτες τρελοί και χαζοί
κι ο καφές απαλός σαν χασίσι.
Τα συρτάρια γεμάτα ψιλά
κι οι καρέκλες δεμένες με τέλι.
και στον πάγκο τσικαλια σειρά
για να φάει και να πιει οποίος θέλει.

Στου μυαλού το φτωχό μαγαζί
η ανάγκη δουλεύει στην πόρτα.
Με σακάκι καρό Πανταζή.
και φουστάνι Βερσάτσε με μπότα.
Καλώς ήρθες
περάστε καλέ.
Λέει στον τύπο με κείνη τη φάτσα.
Βραζιλιάνος φτυστός
Ο Πελέ
και συ Γκρίνγκο.
Μία άτιμη ράτσα.

Κι όλο λέω πως θα φύγω
κι όλο κρύβομαι.
Ψάχνω το πολύ στο λίγο
κι υποκρίνομαι.
Κι όλο λέω πως θα φύγω
κι όλο έρχομαι
τα προβλήματα να λύνω
και να μπλέκομαι…

Δες αν έρχομαι…

Στου μυαλού το φτωχό μαγαζί
μόνο η τρελά τολμά να κεράσει.
Με τη μοίρα χορεύουν μαζί
και το χρόνο που έχει περάσει.
Κι ο Μηνάς
ο ψηλός καφετζής
φτιάχνει τσάι με Τζακ και κανέλα,
γιος μιας πόρνης τσιγγάνας γνωστής
που πουλούσε κεφίρ στη φαβέλα.

Στου μυαλού το φτωχό μαγαζί
ένα όνειρο χάραμα σβήνει
και γνωρίζει στο χτες η στιγμή
ένα γέρο που μόνος του πίνει.
Και περνά ο καιρός μαγικά
κι ας ζαλίζει ο καπνός,
τι με νοιάζει.
Τα ποτήρια φτερά δανεικά
και στο μπαρ δυο τρελοί
Καμικάζι…

©2023 Vagelis Fragiadakis

Αρθρογράφος – Ποιητής

Βαγγέλης Φραγκιαδάκης

ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΣ - ΠΟΙΗΤΗΣ - Ονομάζομαι Βαγγέλης Φραγκιαδάκης, γεννήθηκα το 1966, τελειόφοιτος δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, ενώ υπήρξα φοιτητής για δυόμιση χρόνια στο ΤΕΙ Ηρακλείου στο τμήμα Τουριστικών Επιχειρήσεων. Παρότι δούλεψα στον τομέα εστίασης στην αγαπημένη μου Κρήτη, αποφάσισα ν΄ανοίξω τους ορίζοντες μου και να ταξιδέψω, έτσι μου δόθηκε η ευκαιρία να γνωρίσω υπέροχους τόπους, ξεχωριστούς ανθρώπους, τις συνήθειες, τα ήθη και τα έθιμα τους και επίσης να δοκιμαστώ σε πολλές δουλειές, από βοηθός μάγειρα και σερβιτόρος, μέχρι έμπορος επίπλων και επαγγελματίας παίχτης του πόκερ. Η ζωή μια περιπέτεια με χιλιάδες εμπειρίες που με σφυρηλάτησαν, με διαμόρφωσαν για να φτάσω σήμερα να έχω στο πλάι μου μια υπέροχη οικογένεια, μια αγαπημένη σύζυγο και δυο παιδιά που καμαρώνω γι΄αυτά. Το ταξίδι της δημιουργικής γραφής δεν έχει πολλά χρόνια που ξεκίνησε, μια εσωτερική ανάγκη ν΄αφεθώ από τα ταξίδια της ζωής, στα ταξίδια της ψυχής, μου έδειξε τον δρόμο της πένας. Ο αναγνώστης των κειμένων μου θα διακρίνει τις επιρροές μου από τους όμορφους τόπους που περπάτησα, ενώ οι αναμνήσεις μου ακόμη κουβαλούν το άρωμα τους.

Αφήστε μια απάντηση