Ποίημα
Όλα όσα δεν είπαμε
θα τα πούμε απόψε
κι όλα όσα κρεμάσαμε
στους ρυθμούς της ζωής.
Κι αν τα όνειρα ξέρασαν
στα πολλά πάρε δώσε,
να θυμάσαι πως άργησες
και θα φύγω νωρίς.
Μα ο έρωτας μέθυσε
κι αγάπη δουλεύει.
Κι η ζωή μας ανάπηρη
καταπίνει τα πως.
Ο Ιούδας ανήθικα
το κορμί σου χαϊδεύει,
μ΄ανοιχτό το παράθυρο
κι αναμμένο το φως…
Κι εντελώς παραδίνεσαι
στο φιλί που σκοτώνει.
Και στον έρωτα δίνεσαι
ίσως πρώτη φορά.
Παλιοκόριτσο γίνεσαι
που ζητά και θυμώνει
και τα ρούχα μου ντύνεσαι
που σου παν φοβερά…
Και η νύχτα παράλογη
στα σεντόνια σπαράζει
και ουρλιάζει σαν μάγισσα
στο βωμό της πυράς.
Στο κορμί μου σκαρφάλωσες
που με Κένταυρο μοιάζει
και το τάμα μιας φόνισσας
στο λαιμό σου φοράς…
©2023 Vagelis Fragiadakis
Αρθρογράφος – Ποιητής

Το ‘παλιοκόριτσο’ πιστεύω πως είναι από τα καλύτερα σας. Συγχαρητήρια που συνεχώς εξελίσσεστε.
Υπέροχο ποιημα!! Μπράβο στον ποιητη!!! 🌹