Ποίημα
Στα όνειρα αφήνομαι.
Μαζί τους ταξιδεύω,
σπάω φραγμούς, κανόνες και θυσίες,
γυρνάω τη ζωή αλλιώς.
Γυρνώ ανάποδα τους χρόνους και ταξιδεύω,
απάνω σε απάτητες κορφές.
Γεννήθηκα του έρωτα παιδί.
Στα όνειρά του,
έστρωσα πολλές φορές
του πόθου τα καλά
και κλείνοντας τα μάτια,
απόλαυσα τις χίλιες του χαρές.
Ανέβηκα στου Όλυμπου τις ομορφιές,
με τους θεούς ερωτευμένους,
πίνοντας νέκταρ,
και μεθώντας με πολλά.
Θυσίες έκανα για την αγάπη
που πιο πολλές, με ξεπερνούσαν.
Και άντεχα στα άπατα νερά
των πιο βαθιών μου σκέψεων.
Αφήνοντας τα όνειρα,
μαζί με τις αλήθειες
και τις πολλές τους “συμφορές”.
Αφήνομαι σε σένα,
που έχω πίστη
στη δική σου προτροπή,
μπαίνω βαθιά σου στις συνήθειες,
με την ερωτική μου αίσθηση,
να μου μιλάει,
να με οδηγεί,
με της αγάπης την αλήθεια.
©2023 ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟ’Ι’ΛΗΣ
Αρθρογράφος – Ποιητής
