Ποίημα
Μπερδεμένη η ζωή
τρέχει μήπως προλάβει
Το ποτάμι του χρόνου
άγριο άτι καλπάζει.
Σε γρανάζια μπλεγμένη
ρολογιού κουρδισμένου
σαν αράχνη που υφαίνει
υφαντό δίχως χτένι.
Χρόνος άχρονος φεύγει
κόκκος άμμου γλιστράει
η ζωή λαχανιάζει
στο ταψί μας χορεύει.
Φίλε χρόνε θυμήσου
μιά ψευδαίσθηση είσαι
η ζωή ένας κύκλος
άλλος θα ‘ρθει κουνήσου!
©2023 Κτενά Ρούλα
Αρθρογράφος – Ποιήτρια
Δεν παρακρατούμε τα δικαιώματα
υπέροχο!
Ευχαριστώ από καρδιάς!