Ποίηση – Κ Υ Μ Α Τ Α –

Ποίημα

Ποιος βάζει φωτιές σε λιμάνια
που στέναζαν Χρόνια λιθάρια
ταξίδι στο κύμα με δάκρυα καράβια.
Φυγή της πληγής από όνειρα άδεια
Ποιος είδε τον ήλιο με κλάμα
και λέξεις, που διώχνουν το θαύμα
στημένο παιχνίδι, με κάλπικα ζάρια
παράνομο ψέμα που φθάνει σε τέρμα.

Σαν κύματα μοιάζουν τα ψεύτικα λόγια
σ’ αγέρι ψηλώνουν και σβήνουν σε κώμα
σαν βράχια αγέρωχα της γης τα ιερά
οι Άγγελοι αγάπης φυλάνε σκοπιά.

Ψηλώνει το κύμα κι ανοίγεις φτερά
ξανθές ανεμώνες χορεύουν στο χώμα
στου έρωτα αλώνια μοιράζουν φιλιά
με ζάλης κρασί κερνάνε τ’ αστέρια.

©️2025 Nancy Rosered
Συλλογή “Οι αγάπες της μαργαρίτας”