Σκέψεις – ΤΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΒΡΟΧΗΣ –
Σκέψεις Ξύπνησα μ' έναν ήλιο μέσα μου, μόνο, που το υγρό μπαλκόνι είχε αντίθετη άποψη. Έβρεχε και το βιαστικό πλήθος έτρεχε κάτω από πολύχρωμες ομπρέλες και γυαλιστερές λαμαρίνες στη θαλπωρή…
Σκέψεις – Αλλιώτικη Ματιά –
Σκέψεις Βότσαλα αναμνήσεις ταξιδεύουν στο κύμα και καθώς σκόρπια ξεβράζονται στον απέναντι γιαλό, κάποιο χέρι θα φυλάξει το μυστικό τους με αύρα ιωδίου, να γιατρεύονται πολύχρωμοι έρωτες ξεχασμένοι σε κόκκινα…
Σκέψεις – Τα Σοκάκια της Νύχτας . . . –
Σκέψεις Σκισμένο το ύφασμα τ' ουρανού από προσευχές του κόσμου ματώνοντας στο ακανθωτό σύρμα της επιθυμίας. Καθώς τα φώτα ανάβουν, παπούτσια πολύχρωμα γράφουν ιστορίες σε φθαρμένα πλακόστρωτα κι δρόμος πάντα…
Ποίηση – Α Γ Α Π Η –
Ποίημα Αγάπη μου'χες τάξει τ'αστέρια φιλιά, σε καυτά καλοκαίρια να πετάω ψηλά σε αθώρητους κόσμους της ψυχής μου να γράφω τους δρόμους. Σαν αέρας, όταν φεύγω, λυπάμαι και σαν αύρα…
Μοντέρνα ποίηση – Ψ Ι Λ Ο Β Ρ Ο Χ Ι –
Σκέψεις Ψιλοβρέχει θυμό σε πύρινο βυθό Ψιλοβρέχει δάκρυ σε χώμα διψασμένο θόλωσε το τζάμι από ανάσα καυτής θύμησης, οι κύκλοι έκλεισαν, οι θύρες σφάλισαν. Κρύφτηκαν οι φρουροί της πύλης σε…
Σκέψεις – ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΩ –
Σκέψεις Δεν κατάλαβα ποτέ, γιατί η αξία έχει ζυγό και ζύγι. Δεν κατάλαβα, σε τι διαφέρει το λίγο από το πολύ, όταν βαραίνει η αξιοπιστία της τιμής. Γιατί πρέπει να…
Σκέψεις – ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΩ –
Σκέψεις Δεν κατάλαβα ποτέ, γιατί η αξία έχει ζυγό και ζύγι. Δεν κατάλαβα, σε τι διαφέρει το λίγο από το πολύ, όταν βαραίνει η αξιοπιστία της τιμής. Γιατί πρέπει να…
Ποίηση – Κ Υ Μ Α Τ Α –
Ποίημα Ποιος βάζει φωτιές σε λιμάνια που στέναζαν Χρόνια λιθάρια ταξίδι στο κύμα με δάκρυα καράβια. Φυγή της πληγής από όνειρα άδεια Ποιος είδε τον ήλιο με κλάμα και λέξεις,…
Σκέψεις – Άνθρωποι και Δρόμοι –
Σκέψεις Άνθρωποι και δρόμοι και ο δρόμος θυμάται ανατολές και δειλινά, είναι η ιστορία, που ζητά συνέχεια, να κορυφωθεί σ'ένα επίλογο αγγίζοντας τον ψυχικό μας πυρήνα εκεί που η συνείδηση…
Ποίηση – ΠΑΜΕ ΓΙΑ ΨΥΧΗ –
Ποίημα Πάμε για κορφή είπε!!! Ψήλωσε η φαντασία στην γοητεία ν'αγγίξει ουρανό. Φτέρες και μυρωδάτη ρίγανη ποδοπατήθηκαν ασυλλόγιστα , ματωμένα τα χέρια από θάμνους ακανθωτούς. Τις νύχτες μέριαζε σε ακοίμητους…
Δεν παρακρατούμε τα δικαιώματα