Σκέψεις
Δεν κατάλαβα ποτέ, γιατί η αξία έχει ζυγό και ζύγι.
Δεν κατάλαβα, σε τι διαφέρει το λίγο από το πολύ,
όταν βαραίνει η αξιοπιστία της τιμής.
Γιατί πρέπει να ντρέπομαι για τον Θεό μου.
Γιατί η ευτυχία είναι προνόμιο της κορυφής
περιφρονώντας τη ρίζα της γέννησης.
Πως πλουτίζει το φτωχό μυαλό με γεμάτη τσέπη.
Δεν κατάλαβα,
γιατί λατρεύουν το τραύμα του πάθους, που σαπίζει.
Πως σκλαβώνουν το όνειρο, όταν θέλει να πετάξει.
Την αγάπη,
που αναζητά γαλήνης λιμάνι ν’αναπαυτεί..
Πως πίνουν περηφάνεια και τρώνε ψίχουλα μιζέριας,
θαμώνες σε στέκια αυτουργίας.
Δεν κατάλαβα,
γιατί ποτίζουν τα αγκάθια της μνήμης
και μαραίνουν τα λουλούδια του σήμερα.
Τη διαφορά του μαύρου και του λευκού,
που απορροφούν και εκπέμπουν στις ίδιες συχνότητες.
Δεν κατάλαβα
Την υπεροψία
την αμετρωπία
την ανισορροπία
στο σπασμένο γυαλί
της μονοκρατορίας του αυτάρεσκου “ΕΓΏ”
©️2026 Nancy Rosered
Αρθρογράφος * Λογοτέχνιδα
Δεν παρακρατούμε τα δικαιώματα