Ποίημα
ΈΧΩ:
Μιά θέση στην καρδιά
και μια σκέψη στο μυαλό
ΘΈΛΩ:
Ένα κύμα καλοκαιρινό
σε ηλιοκαμένους έρωτες
με άρωμα καρύδας
και αλμύρα αμμουδιάς
Ν’ ΑΚΟΎΣΩ:
Έναν ήχο καμπάνας
που χτυπάει εσπερινό
σε βυζαντινό ξωκλήσι
ΝΑ ΔΩ:
Στη μέση του πουθενά
φυτεμένη μία αρμπαρόριζα
να σκορπάει το περίεργο άρωμα της
στ’ ανύποπτα σκαθάρια
ΝΑ ΦΙΛΉΣΩ:
Ματόκλαδα βαριά
γερμένα σαν αυγουστιάτικο δειλινό
με μειδίαμα απόλαυσεις στα χείλη
Ν’ ΑΓΓΊΞΩ:
Ανατριχίλα στο δέρμα
απαλό σαν μετάξι
χυμένο στα χέρια δροσερό νερό
για διψασμένο στόμα
ΝΑ ΜΥΡΊΣΩ:
Καλοκαίρι στα μαλλιά σου
δεμένα με θαλασσινά φύκια
Και όλες οι αισθήσεις χορτασμένες
παραδομένες στο Θεό του ύπνου…
©2026 Ελένη Ταϊφυριανού
Αρθρογράφος * ποιήτρια
