Ποίημα
Πυροβολημένα όνειρα
γεμάτα με αίμα.
Σκούριασαν οι συνειδήσεις
των τρανών.
Περίσσεψαν τα λόγια.
Τώρα μιλούν τα όπλα.
Παιδιά απροστάτευτα
στον 21 πρώτο αιώνα.
Μάνες τα κρατούν αγκαλιά μα αυτό δεν φτάνει.
Σεργιάνι κάνει ο πόλεμος
σε στενή λωρίδα.
Κείτονται χάμω κορμιά άψυχα.
Ποιους να πρωτοκλάψεις;
Σε λευκούς σάκους τυλιγμένα.
Η ζωή και ο θάνατος
είναι τόσο κοντά,
μια ανάσα τους χωρίζει.
Μην κλαις άλλο πια.
Χάθηκε η ανθρωπιά
σε τούτο τον κόσμο.
Μη κλαις άλλο πια
τώρα μιλούν τα όπλα,
η ζωή δεν έχει αξία.
©2023 Λένα Σαρή
Αρθρογράφος – Ποιήτρια

Πολυ δυνατό κείμενο, μπράβο κορίτσι