Τριλογία ποίηση – Μαρία Σταυρίδου –

Τριλογία ποίησης

Ξέχασέ με…

Ένας υγρός θάνατος κι ένα φιλί ζωής
η τελευταία πράξη μιας ιστορίας
που δε θέλει να διηγηθεί…

Ανίκανη να σιωπήσω
ενώ η ψυχή ακροβατεί στην κόψη της τρέλας.
Μια χαμένη ιστορία
μέσα στην κλεψύδρα του έρωτα
χωρίς δικαίωμα να ξεθάψω ποτέ.
Αδιάλλακτος
-κρατώντας απ΄ τα μαλλιά
ηδονή και οδύνη-
ένας μύθος για καταδικασμένους εραστές
που η συνθηκολόγηση αποκεφάλισε.

Πριν το αντίο
ιερή στιγμή του αποχαιρετισμού,
της παραδοχής πως υπήρξαμε δεμένοι
έτσι όπως ελάχιστοι στάθηκαν τυχεροί.

Λύνω τα δεσμά κι αποχωρώ
Γεύομαι το στερνό φιλί
τον θάνατο και τον έρωτα
που περίτεχνα εγκλώβισες στην ψυχή μου.

Αν μπορείς… ξέχασέ με…

Γ Α Λ Λ Ι Κ Α

Oublie-moi…

Une mort humide et un baiser de vie,
le dernier acte d’une histoire
qui refuse d’être racontée…
Incapable de me taire
tandis que l’âme vacille sur le fil de la folie.
Une histoire perdue
dans le sablier de l’amour,
sans jamais avoir le droit de la déterrer.

Intransigeant,
— tenant par les cheveux
la volupté et la douleur —
un mythe d’amants condamnés
que la capitulation a décapités.
Avant l’adieu,
instant sacré du départ,
de l’aveu que nous avons été liés
comme peu eurent la chance de l’être.

Je défais les liens et je m’éloigne.
Je goûte le dernier baiser,
la mort et l’amour
que tu as si habilement emprisonnés dans mon âme.

Si tu le peux… oublie-moi…

Ι Τ Α Λ Ι Κ Α

Dimenticami…

Una morte umida e un bacio di vita,
l’ultimo atto di una storia
che non vuole essere raccontata…
Incapace di tacere
mentre l’anima si bilancia sul filo della follia.
Una storia perduta
dentro la clessidra dell’amore,
senza il diritto di disseppellirla mai.

Inflessibile,
— trattenendo per i capelli
piacere e dolore —
un mito di amanti condannati
che la resa ha decapitato.
Prima dell’addio,
sacro istante del commiato,
della confessione che siamo stati legati
così come pochi hanno avuto la fortuna di esserlo.

Sciolgo i legami e me ne vado.
Assaporo l’ultimo bacio,
la morte e l’amore
che hai sapientemente imprigionato nella mia anima.

Se puoi… dimenticami…

Ένα μεγάλο ευχαριστώ
στην αγαπημένη φίλη – ποιήτρια Εριφύλη Πουλάκη
για τη μετάφραση των κειμένων μου.
Ευγνώμων!

©️2026 Μαρία Σταυρίδου
Επιμελήτρια Εκδόσεων
Διαχειρίστρια του blog των Εκδόσεων Γλαύκα