Ποίηση – Μικρές Παύσεις –

By

Ποίηση – Μικρές Παύσεις –

Ποίημα

Ξεφύλλιζα τις νυχτιές
Δε θυμάμαι
πότε συναντηθήκαμε,
δε θυμάμαι
πως ήταν η πρώτη φορά
μου μίλησες ή σου μίλησα;
Φώτισες ή άκουσα
τα γαλάζια σου κύματα;
Γελούσες ή γελούσα;
Τι μπέρδεμα Θεέ μου!
Κι εκείνες οι παύσεις
πως δίπλα μας μένουν
παρουσίες της απουσίας
κρατώντας χέρια σφιχτά
γεμάτα με χούφτες ονείρων
και να που τώρα
κρατώ έναν τόπο να σου χαρίσω
και να που έγειρε η καρδιά μου
στα κλαδιά σου
και να που ανθίζουν τα άστρα!

 ©2023 Lena Monastirioutou

Αρθρογράφος – Ποιήτρια

Tags: , , ,

Λένα Μοναστηριώτου

ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΣ - ΠΟΙΗΤΡΙΑ - Πέρασαν τόσα χρόνια από όταν άρχισα να γράφω, να μουτζουρώνω και να αφήνω λέξεις, να σκίζω και πάλι από την αρχή, ένα ποτάμι ξεχείλιζε από τα στήθια μου λέξεις , δάκρυα, χαμόγελα στήνανε το παρτέρι τους κι εγώ μιλούσα με αυτές Γεμίζοντας το στέρνο μου τόπους ,χρόνους , στιγμές γεμάτες φωνές πουλιών πολύχρωμες λαλιές ανθρώπων λέξεις, λέξεις ώσπου σταμάτησα. Έμεινε μόνο μια φράση που έκρυψε μέσα της όλη μου τη θάλασσα. Όνομα ... άνθρωπος Συνέχισα να γράφω να ονειρεύομαι με μάτια ανοιχτά, ακολουθώ τη μουσική της ψυχής κι αφήνω τις νότες να μιλούν μέσα απ ' τα μάτια της !

This Post Has One Comment

Αφήστε μια απάντηση