Πεζό – ποίημα * Μοντέρνα ποίηση
Μου είπαν να θάψω την καρδιά μου
μέσα σ΄ένα άδειο φέρετρο
που κουβαλά τις αμαρτίες αυτού του κόσμου
τις ανήθικες επιλογές
τις χρηματισμένες υπογραφές
τις σκοτεινές εντολές.
Φέραν μια βεβαίωση ταφής
ένα χαρτί ‘συμπληρωμένο’ από τη βρωμιά τους
λερωμένο με δακτυλικά αποτυπώματά τους.
Μ΄αυτό μου πληρώνουν τη ‘βλάβη’ της ψυχής
τους κόπους μιας ζωής
το πιο πολύτιμο όνειρο της χαραυγής.
Τόσο στοιχίζει να θάψεις έναν μικρό άγγελο
που δεν πρόλαβε να πετάξει…
που δεν πρόλαβε να γελάσει…
Φθηνά… πολύ φθηνά
σε χωράφι που δε θα καλλιεργηθεί ποτέ ξανά
που τα περιττώματα τους τα φτύνει ακόμη και η Γαία-μαμά
Μου είπαν να θάψω την καρδιά μου
Μου είπαν να ντύσω σκοτάδι τη χαρά μου
Μου είπαν να ξεχάσω το παιδί που θήλασε στην αγκαλιά μου
Χωρίς ν΄αντισταθώ θα τους ευχηθώ
μέρα όμοια να μη βιώσουν
τρέλα όμοια να μη νιώσουν
και την επόμενη φορά
να ντύσουν μ΄ατσάλι την καρδιά
για ν΄αντέξει νέους φόνους αδιάφορα… ξανά και ξανά…
©2024 Μαρία Σταυρίδου
Αρθρογράφος – Λογοτέχνιδα
Δεν παρακρατούμε τα δικαιώματα