Σκέψεις
Θεέ μου, δώσε μου μια καρδιά σαν την δική σου
να αγαπώ τους αδελφούς μου όπως τους έχεις πλάσει.
Δώσε μου δυο μάτια σαν τα δικά σου να βλέπω την καλοσύνη
και την ομορφιά, και να σκεπάζω την ευτέλεια και την ασχήμια.
Δώσε μου δυο χέρια σαν τα δικά σου να προσφέρω βοήθεια,
να ταΐζω τους πεινασμένους, να δώσω καταφύγιο…
να ανοίξω την πόρτα του σπιτιού μου στους άστεγους και ανήμπορους.
Δώσε μου δυο πόδια σαν τα δικά σου, να πηγαίνω όπου χρειάζεται βοήθεια… όπου αναζητείται μια παρέα, ένας καλός λόγος,
ένα ποτήρι νερό, ηλικιωμένο να ταΐσω.
Δώσε μου αυτιά σαν τα δικά σου, μόνο για να ακούσω και να μην μιλήσω. Να μην κρίνω και να σωπάσω.
Δώσε μου δυο χείλη, μια γλώσσα να στάζει μέλι, και σε περίπτωση μιλήσω να μην βγάζει φαρμάκι … και τον αδερφό μου, το παιδί σου μη πληγώνω.
Δώσε μου την ευλογία να λυτρωθώ, να με σωθώ Πλέω σε μια φουρτουνιασμένη θάλασσα.
Βοήθησε με να γίνω άνθρωπος.
Μάρω Πατριανάκου
Αρθρογράφος – Δημοσιογράφος – Συγγραφέας
Copyright ©️ USA 02/23

Πολύ καλό!
Εξαιρετικά συγκινητικό
Ενα ανθρώπινο, τρυφερό κειμενο. που. αναβλύζει. από τη μεγαλοσύνη της Αγάπης ,που εκφράζει τις πιο ευγενικές και ανιδιοτελείς. προθέσεις από άνθρωπο ε άνθρωπο..