Ποίημα
Εμείς,
οι παρόντες της ύπαρξης.
Εμείς,
οι απόντες της ζωής,
πνιγμένοι στις ίδιες μας τις τύψεις,
εγκλωβισμένοι στο χάσμα
μεταξύ παρόντος και μέλλοντος,
κοιτάμε το χθες.
Εμείς,
οι κριτές του θανάτου,
σμιλεύουμε τις αποστάσεις,
υποθηκεύοντας τους ήχους
που μοιάζουν με καμπάνες
στα τσαλακωμένα μας όνειρα.
Και έτσι,
σ΄ένα ξεθωριασμένο παρόν,
είμαστε οι ίδιοι απόντες.
©2024 Αμαλία Κέντρου
Αρθρογράφος – Ποιήτρια
Δεν παρακρατούμε τα δικαιώματα