Ποίημα
Τιθάσευσες τον θάνατο,
κρυμμένη αιώνες
στην ασπίδα του εραστή σου.
Το είδωλό σου αμάραντο,
τρέφει την αυταρέσκειά σου.
Σε κυνηγούν οι αναμνήσεις
και τρέχεις προς τα τείχη.
Δεν σ’ αφορά
η μάχη των αντεραστών,
ούτε αγαπάς συντρόφους.
Μόνη, χορεύεις με τον έρωτα,
πιστή στο πεπρωμένο σου,
άφθαρτη κι ωραία.
©2024 Κατερίνα Αλυσανδράτου
Αρθρογράφος – Ποιήτρια
Από την ποιητική συλλογή “Λέξεις- Σταγόνες”,
Εκδόσεις Οσελότος,

Υπέροχο, εικόνες που ζωντανεύουν μπροστά στα μάτια μας