Ποίηση – Γ υ ν α ί κ α –

Ποίημα

Κι Είπε το φως να γίνει
και πλάστηκε εκείνη
που τη ζωή χαρίζει
το είδος διαιωνίζει.
Μάνα
στα χείλη καθενός
που δύσκολα περνάει
αγάπη μέσα στην καρδιά
εκείνου π’αγαπάει.
Μάνα
φωνάζει οποίος πονεί
όποιος κακοπερνάει
γυναίκα ειν’Η Παναγιά
που όλους μας φυλάει.
Ειν’η καρδιά της εύπλαστη
αφράτη σαν ζυμάρι
είναι ο χώρος άπλετος
και όλους τους χωράει.
Είναι ο άντρας κεφαλή
μα ο λαιμός γυναίκα μια λύση
εκείνος θε να βρει
μα εκείνη λύσεις δέκα.
Έχει αγκαλιά σαν πάπλωμα
που όλα τα σκεπάζει
και την αγάπη δίκαια
ξέρει να τη μοιράζει.
Γυναίκα,
μάνα,
αδελφή
στη ζήση αυτή,
και κόρη,
σε όποιον ρόλο κι αν ταχθεί
υπηρετεί με τόλμη.
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!!!

©2024 Καλλιόπη Θωμά

Αρθρογράφος – Ποιήτρια – Συγγραφέας