Ποίημα
Θα ‘ρθω.
Να σε κρατήσω αγκαλιά πριν η αυγή νυχτώσει
να μου ξεδέσεις τη θηλιά, προτού να με σκοτώσει.
Να είσαι εκεί, εκεί ξανά, με διψασμένο στόμα
μ’ ένα φιλί που δεν ξεχνά, να μ’ αγαπάς ακόμα.
Θα ‘ρθω.
Θα ‘ναι η ώρα σκοτεινή, θα τρίζουν οι ανέμοι
θα στάζει η αλήθεια μας γυμνή και το κορμί θα τρέμει.
Θα ‘ναι τα χείλη σου ζεστά, τα χέρια θα θυμούνται
τα χάδια τ’ αχάιδευτα, στα δάκτυλά μας ζούνε.
Θα ‘ρθω.
Λίγο προτού να κοιμηθείς, θα γείρω στα μαλλιά σου
κι αφού μονάχα στ όνειρο πια γίνομαι δικιά σου
ας γείρω και να κοιμηθώ για χίλιες ώρες χρόνια
σαν όνειρο που δεν ξυπνά, να σ’ αγαπώ αιώνια
©2024 Ελένη Σωφρονίου Στρατή
Αρθρογράφος – Ποιήτρια

Υπεροχο, πλημμυρισμένο συναίσθημα
Εξαιρετικό