Μοντέρνα ποίηση – Ένα Φιλί στο Χθες . . . –

Μοντέρνα ποίηση * Ποίημα

Θα πάμε μια βόλτα στα λημέρια τα παλιά…
Στα σοκάκια που ερήμωσαν ξαφνικά
που απόμειναν παγωμένα, σχεδόν νεκρά,
δίχως καντήλια-δίχως προσευχή-δίχως αγκαλιά.

Μη φοβάσαι,
φρόντισα να΄χουμε συντροφιά,
κάτι ξεχασμένες χήρες αράχνες
που δεν μπορούν να υφάνουν τον ιστό της αιχμαλωσίας πια
και δαγκώνουν η μια την άλλη δίχως απονιά.
Ίσως ταΐσουμε και τ΄ αδέσποτα που φυλάνε τ΄άδεια κελιά,
είναι θαύμα που ξέφυγαν από τον μπόγια,
εκείνον τον Δαίμονα που τα έτρωγε ζωντανά.

Όταν θα πάμε θα κάνουμε σιγά…
Εσύ από τη μια πλευρά του δρόμου, εγώ από την άλλη.
Προσποιούμενοι,
ως ακόλουθοι σε κηδεία ζητιάνου
που δεν έχει να πληρώσει
μήτε τα κοράκια-μήτε τον βαρκάρη-μήτε τον παπά.

Δυο ‘άγνωστοι’ εραστές,
που συναντήθηκαν τυχαία στα χωμάτινα δρομάκια,
που γέμιζαν λάσπες από τ΄απόνερα του έρωτα,
με τα κόκκινα φανάρια στη γωνιά.
Δυο ανάγωγοι αρχαιολόγοι,
που διδάχθηκαν να μη σκάβουνε βαθιά.
Κανένας θησαυρός δεν απόμεινε στην κατακόμβη
αυτού του ξεπουλημένου – ασυνείδητου ντουνιά.
Δυο περαστικοί υπνοβάτες στους πολύβουους δρόμους
που ζούσε αρμονικά το φιλότιμο και η χαρά,
που κάποτε έπαιζε κρυφτό η αθωότητα με τον έρωτα,
όπως δυο ατίθασα μικρά παιδιά.
Στους ίδιους δρόμους, που σήμερα οι απόκληροι της ζωής
σέρνουν τα βήματά τους για να κρυφτούν
από τα φαντάσματα και μια γριά οχιά.

Να περπατάς και να παρατηρείς προσεκτικά…
Θέλω ν΄ ανακαλύψεις που κρύφτηκαν κάτι νεράιδες γκριζομάλλες
που κάποτε ψιθύριζαν παραμύθια στα παιδιά,
ενώ πασπάλιζαν με ρίγανη το αιώνια άδειο ψωμί
με την ατάκα ‘…και ζήσαν αυτοί καλά…’
Θέλω να ξετρυπώσεις και τους πραματευτάδες
που διαλαλούσαν καμιά φορά κάτι λαχταριστά μεγάλα ζαχαρωτά,
που πάντα πάλευες να κλέψεις ένα, για να το μοιραστούμε στα κρυφά…

Εγώ θ΄ αναζητήσω τον γέρο παράξενο που μάλωνε τα παιδιά
όταν έπαιζαν τραμπάλα και γελούσαν δυνατά.
Θα βρω και την τρελή του χωριού
που έκλεβε πασατέμπο και χόρευε κάτω από τη βροχή
ως Ινδιάνα ικέτιδα θεά.

Μια βόλτα στο χθες
Μια βόλτα και ένα φιλί
Έτσι…
για ν΄ αποκτήσει σασπένς η βραδιά στα σοκάκια τα παλιά…
που απόψε θα μας φιλοξενήσουν… ως δραπέτες εραστές που γεράσαν αγκαλιά!

2025 Μαρία Σταυρίδου
Αρθρογράφος * Λογοτέχνιδα