Μοντέρνα ποίηση – Μια αφήγηση –

Ποίημα

Μια αφήγηση
γεννημένη στη σιωπή
αφιερωμένη στη λαχτάρα
που δεν κατάφερε να ικανοποιηθεί.
Μια ιστορία σκοτεινή
που παραδόθηκε σε ηλιόλουστη γιορτή.
Κουράστηκα να ζω με δανεικά παπούτσια,
να καταπίνω ακριβοπληρωμένα σκουπίδια,
να χαιρετώ αποβράσματα και φίδια.
Πόσο αλλόκωτη έγινε τελικά η ζωή
στριμωγμένη σε σκουριασμένο κουτί.
Μια πιθαμή χάρισμα
για την καθημερινή σπουδή.
Μια πιθαμή ενοικιαζόμενη
για την κοιμισμένη ψυχή.
Περπατάω και παραμιλάω, σου μιλάω,
αναζητώ τη φωνή σου
ανάμεσα στις πλαστικές φιγούρες
αυτού του άκαρδου κόσμου.
Κάνω ύμνο τα πάθη της καρδιάς μου
Κάνω εμβατήριο το ‘Σ΄αγαπώ’ της αγκαλιάς μου.
Μια αναζήτηση με σκοπό… χωρίς προορισμό
Άγνωστες διαδρομές
σε δρόμους που λασπώσανε φίλες και αδελφές
σε μονοπάτια που κρύψανε τ΄αγκάθια
σε λεωφόρους που θάψανε τα γινάτια.
Μια τρελή
που προσπαθεί να εξηγήσει με λογική
την πιο απάνθρωπη σπονδή,
γύρω μου θνητοί και θεοί
που κραυγάζουν με απειλή
‘Πόλεμος έχει κηρυχθεί!’

©2024 Μαρία Σταυρίδου
Αρθρογράφος * Λογοτέχνιδα