Μυσταγωγία
το απέραντο γαλάζιο.
Εκεί που γαληνεύει ο νους.
Εκεί που ο μπάτης
αφήνει το χάδι του.
Εκεί που η αλμύρα
δροσίσει τις αισθήσεις.
Εκεί που χάνεται
η ματιά στο λίκνισμα της.
Εκεί που οι ψαράδες
ρίχνουν τα δίχτυα τους
το χάραμα.
Εκεί που το κύμα
αντρειεύει και σκάει
μανιασμένα στην ακτή.
Αχ θάλασσα μου
άγιο νερό.
Δε χορταίνω να σε κοιτώ.
©2023 Λένα Σαρή
Αρθρογράφος – Ποιήτρια
