ΑΠΟΔΟΧΗ

Και με ρωτάς τι είναι αποδοχή ;

Μα που να ξέρω εγώ αφού ακόμη τον εαυτό μου προσπαθώ να αποδεχτώ, να μάθω …

Εκεί που λεω ότι καλά τον εχω γνωρίσει και φίλοι καρδιακοί παμε να γίνουμε, εκεί μου τα χαλάει.

Πάντα κάτι καινούργιο μου παρουσιάζει και άντε πάλι απ΄την αρχή. Λέει ότι τρελά με αγαπά …

Μα τι αγάπη είναι αυτή;

Όταν τη μια ελεύθερο σε αφήνει και την άλλη σου βάζει όρια το πως θα πράξεις, το πως θα σκεφτείς, το πως τα όνειρα σου θα πλάσεις …

Μα τι αγάπη είναι αυτή;

Όταν παίρνει στα χέρια του την χαρά σου και ανακατεύει τα χρώματα της με το γκρίζο της θλίψης.

Αχ εαυτέ μου πόσες συγνώμες σου έχω πει ;

Πόσα σ΄αγαπώ που δεν τα εννοούσα στην πραγματικότητα γιατί πάντα κάποιον άλλον έβαζα πάνω από εσένα. Μακάρι να μπορούσα και τώρα να στο φωνάξω, μα δεν μπορώ. Γιατί ακόμη σε μαθαίνω γιατί ακόμη προσπαθώ να σε αποδεχτώ έτσι όπως είσαι. Ποιος ξέρει κάποια στιγμή μπορεί να γίνει και αυτό και τότε θα ελευθερωθώ από τα δεσμά σου.

Με μια κιθάρα στο χέρι ,θα γυρίζω στους δρόμους θα παίζω και θα τραγουδώ τραγούδια που με εκφράζουν, χωρίς να νοιάζομαι κανένας τι θα πει για το φάλτσο της φωνής μου.

Μόνο τότε θα πιαστούμε χερι χέρι εγώ κι εσύ σπάζοντας τα αόρατα δεσμά που μας κρατάνε χώρια.

 ©2023 Ελένη Λέκα

Συγγραφέας – Ποιήτρια