Ποίηση – Φ υ λ α κ ή –
Ποίημα Έχει αυλή η φυλακή κι ο φράχτης πόρτες. Μα οι κρατούμενοι γουστάρουν τα κελιά τους. Οι δεσμοφύλακες κοιτάνε τη δουλειά τους και οι φρουροί οπλοφορούν και κόβουν βόλτες. Έβγαλα…
Ποίημα Έχει αυλή η φυλακή κι ο φράχτης πόρτες. Μα οι κρατούμενοι γουστάρουν τα κελιά τους. Οι δεσμοφύλακες κοιτάνε τη δουλειά τους και οι φρουροί οπλοφορούν και κόβουν βόλτες. Έβγαλα…
Ποίημα Τόπος και χρόνος. Μεγάλη η ανατροπή. Το τρένο άλλαξε απότομα ράγες και συνεχίζει προς το άγνωστο. Φοβισμένα αγρίμια οι επιβάτες. Η οργή της γροθιάς τους σβήνει και το χλωμό…
Ποίημα Σε καρτερώ να έρθεις σαν βροχή να με δροσίσεις να μου χαρίσεις πρωινή πάχνη τα φύλλα της καρδιάς ν 'ανθίσεις! Σε καρτερώ να φυσήξεις του αέρα τη πνοή, ν…
Ποίημα Φεύγω, από της μοναξιάς τη στράτα Άνοιξε η νύχτα τα παραθυρόφυλλά της, τον ήλιο να καλωσορίσει που έχει σαλπάρει απ’ την καρδιά μου, καιρό τώρα! Έτοιμη στο φως…
Ποιήματα Χαϊκού Κόμπος η σκέψη Κουβάρι το αίσθημα Δίχτυ η ζωή _ Άρπαγμα στιγμής, αίσθημα αμφίβολο. Πάθος ή λάθος; _ ©2023 Βασίλης Μιχαήλογλου Αρθρογράφος Εραστής της ποίησης Χαϊκού
Ω ακορντεόν ήλιου αντανάκλαση βαθιά στην ψυχή _ Ω ακορντεόν γλυκιά αγαθοσύνη γλυκό ντο, ρε, μι _ Το ακορντεόν ω πάντα σου θυμίζει την αθωότητα _ ©2023 Άβελ…
Ποίημα Κάθε ματιά σου με σκορπά σ΄ανέμους να γυρίζω και όλους τους χτύπους της καρδιάς σε σένα να χαρίζω. Έχω πετάξει στα ψηλά με τα φτερά πού πήρα, απ' τη…
Ποίημα Παραδοθήκαμε. Αμετροέπειες ηχηρές αποδομούν τη δύναμη της οπτικής γωνίας. Πόλεμοι ματώνουν γειτονιές πρόσωπα σ’ απόγνωση του ίδιου πεπρωμένου. Στους πρόποδες του Γολγοθά ο Σίσυφος διεκδικεί την εύφορη κοιλάδα με…
Ποίημα Το χώμα σου σκύβω και προσκυνώ Ελλάδα μάνα μου Ακρίτας νά ´μαι στο ψηλότερο βουνό είναι το τάμα μου. Μες ´το Αιγαίο σου Θεά η Λευτεριά Ελλάδα μάνα μου…
- Καὶ ἐπιμένω εἰς αὐτό. Λέγω ὅτι εἰς τὴν ἐξοχήν, εἰς τὴν ἐρημίαν, τὸ πνεῦμα δὲν κοιμᾶται, ὅπως θέλεις νὰ πῇς ἐσύ, ἀλλὰ ἐλευθερώνεται καὶ ὑψώνεται καὶ ἐξευγενίζεται, καὶ ἀπηλλαγμένον…
0 items in your cart (0,00€)