Μοντέρνα Ποίηση – Τρέλα Έρωτα –
Ποίημα Να τον αναζητάς κάθε στιγμή, σε κάθε εικόνα σε κάθε γεύση, σε κάθε ήχο, σε κάθε άγγιγμα. Η ηχώ του ονόματος του να σε ηλεκτρίζει, να παλεύεις να τον…
Ποιητική Διάθεση – Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΑΣ –
Ποιητική Διάθεση Αρνούμαι να γράψω την ιστορία μας… Τη συνάντηση δυο άτυχων ψυχών, που φόρεσαν πανωφόρι βαρύ γιατί κάποιοι αποφάσισαν πως αυτοί θα είναι οι απόκληροι, οι ‘τυχεροί’. Σαν νεογέννητες…
Διηγηματική Ιστορία – ΔΕ ΜΕΤΑΝΙΩΝΩ –
Το βλέμμα μου παραμένει ακίνητο πάνω στο σκουρόχρωμο ζωύφιο που κατάφερε να τρυπώσει στη μικρή, προσωρινή φυλακή μου. Το καημένο, σχεδόν το λυπάμαι, φοβάται να ξεμυτήσει από τη γωνιά του.…
Διηγηματικές Ιστορίες – Το Τέρας μέσα σου –
Διηγήσεις. . . Άνοιξα τα μάτια σ΄ένα άγνωστο περιβάλλον με την αίσθηση πως ήμουν χαμένη… χωρίς να το θέλω αναστέναξα και προσπάθησα να κουνηθώ, ήταν αδύνατο, το κορμί μου βαρύ……
Μοντέρνα ποίηση – Γ ί ν ε –
Ποίημα Φοβάμαι …για πρώτη φορά … Νιώθω πως όλα είναι παραδομένα ψεύτικα …φτιαχτά. Ποτισμένα μ΄ένα άρωμα υποκριτικής ηδονής που σου ψιθυρίζει … ‘Όλα τα μπορείς’. Όχι …είναι αδύνατο να συμβιβαστώ…
Διήγηση – Ένα ζευγάρι καλοκαιρινά πάνινα παπούτσια –
Διήγηση Συνέχισα να περπατάω … Η νοσοκόμα μου κρατούσε το χέρι σφιχτά, σχεδόν σαν να εξαρτιόταν η ζωή μου από το χέρι της, από τη δύναμη που έβαζε στα δάχτυλα…
ΠΑΡΑΔΟΜΕΝΗ ΣΤΗ ΜΟΙΡΑ . . .
Όχι δεν ήμουν η πρώτη γυναίκα που έμενε χήρα, δεν ήμουν καν μια από τις χειρότερες περιπτώσεις. Είχα τη δουλειά μου, το σπίτι μου, τακτοποιημένα τα παιδιά μου, μα ήταν…
ΜΙΑ ΘΑΛΑΣΣΑ ΨΕΜΑΤΑ
Μια θάλασσα ψέματα Εσύ καπετάνιος στο τρεχαντήρι μου περήφανος, που κατάφερες να με ξεγελάσεις, ατρόμητος, που κατάφερες να μουδιάσεις αισθήσεις και παραισθήσεις. Καμιά φουρτούνα στην ψεύτικη νηνεμία της ζωής μας.…
Ο ΔΡΑΚΟΣ ΚΟΙΜΑΤΑΙ …
Ο Δράκος κοιμάται …αφήστε τον να κοιμηθεί να ναρκωθεί βαθιά, να ονειρευτεί μια όμορφη νιά, να γαληνέψει … Κάντε σιγά …το νανούρισμα τελείωσε μα η ανάσα ακόμη χορεύει βαριά ……
ΜΑΘΑΜΕ ΝΑ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ
Μάθαμε να κατηγορούμε τα παιδιά Φωνάζουμε οργισμένοι πως δε μας αρέσουν τα βιαστικά φιλιά, τα πρόστυχα αγκαλιάσματα στη γωνιά, τ΄άνοστα αστεία στη γιαγιά. Μάθαμε να κρίνουμε τη νέα γενιά ως…
Δεν παρακρατούμε τα δικαιώματα