Ποίηση – Μια σταγόνα –

ποίημα Μια σταγόνα Δεν είναι τίποτα. Μια και μοναδική, επίμονη σταγόνα απ' τη βρύση του νιπτήρα που σταλάζει. Χθες το βράδυ (τι ευτυχία!) αστραπόβροντα. Έρριξε βροχή με το τουλούμι. Ακόμα…

Continue ReadingΠοίηση – Μια σταγόνα –

Σκέψεις – Όλο τον κόσμο γύρισα . . . –

Σκέψεις Όλο τον κόσμο γύρισα Φουρτούνες πέρασα… να φτάσω σε σένα… να μου πεις πως δεν με θες. Το πόνο άντεξα και ας λύγισα. Αν φύγω, να ξέρεις στην δική…

Continue ReadingΣκέψεις – Όλο τον κόσμο γύρισα . . . –

Ποίηση – Σαϊγκόν –

Ποίημα Κρυφά σινιάλα στο ταξίδι των χειλιών. Μέσα σε μπόρα αληθινή που ξεθωριάζει πέρα απ τα σύνορα του ονείρου η Βεγγάζη γη των περίφημων ιπτάμενων Χαλιών. Και συ η μοίρα…

Continue ReadingΠοίηση – Σαϊγκόν –

Σκέψεις – Η γαλήνη της λήθης –

Σκέψεις Ύμνησα με γ-ραφές στο χαρτί και στο σώμα την ωραιότητα του έρωτα μα δεν κατάφερα να κερδίσω την προσοχή σου. Προτίμησα να κατοικήσω στον ίσκιο των βλεφάρων σου όταν…

Continue ReadingΣκέψεις – Η γαλήνη της λήθης –

Ποίηση – Σταχτιές μουντζούρες –

Ποίημα Παλιά κιτρινισμένη σελίδα η ζωή που περνάει. Κι ο χρόνος γομολάστιχα. Τα σβήνει όλα, σιγά, μεθοδικά.. Μόνο σταχτιές μουτζούρες μένουν. Να καλύπτουν λάθη. Αυτά που λάτρεψες και υπερασπίστηκες με…

Continue ReadingΠοίηση – Σταχτιές μουντζούρες –

Ποίηση – Μέσα στην αναμπουμπούλα –

Ποίημα Μέσα στην αναμπουμπούλα Μου την έκανες μικρούλα Με άφησες να περιμένω σε Σε σταθμό με δίχως τρένο Ξόδεψα πολλά να μάθω Την αγάπη πώς να γράφω Που φωλιάζει η…

Continue ReadingΠοίηση – Μέσα στην αναμπουμπούλα –

Σκέψεις – Η φωνή που δε θυμάσαι –

Σκέψεις Χαμένοι μέσα στο ίδιο τους το ψέμα… Άνθρωποι που το σκοτάδι τους έχεις καταπιεί ολοκλήρους. Πόσο περίεργο… μια ολόκληρη ζωή ‘μονταρισμένη’ μέσα στο ψέμα, που θα σκότωναν να γίνει…

Continue ReadingΣκέψεις – Η φωνή που δε θυμάσαι –

Ποίηση – Σαν γυναίκες . . . –

Ποίημα Σαν γυναίκες στο βήμα σου καμαρώνουν οι δρόμοι και στο βλέμμα σου θάλασσες με νερά αλμύρα. Με τον κόσμο σου μαλωσες που κοιμάται ακόμη και κι απ τα όνειρα…

Continue ReadingΠοίηση – Σαν γυναίκες . . . –

Μοντέρνα ποίηση – Α ι ω ρ ο ύ μ α ι –

Ποίημα Αιωρούμαι…. σαν να με απέβαλε η ίδια η ζωή από πάνω της. Αισθάνομαι ένα φύσημα αγέρα να με παίρνει μακριά να μ΄απομακρύνει βίαια… στα βαθιά να με ταξιδεύει εκεί…

Continue ReadingΜοντέρνα ποίηση – Α ι ω ρ ο ύ μ α ι –

Ποίηση – Μαζί του . . . –

Ποίημα Μα πες μου ρε ζωή πως να κρατήσω τ΄όνειρο; Πες μου πως να το φυγαδεύσω από το φως της μέρας; Κι είναι μεγάλο Κι είναι βαρύ Είναι που στάθηκε…

Continue ReadingΠοίηση – Μαζί του . . . –