Διηγηματικές ιστορίες
Το δίλημμα το ‘χε από καιρό. Έπρεπε να διαλέξει σύντομα, γιατί ο χρόνος ήταν εναντίον του. Είχε περάσει για καλά τα σαράντα και δε βρισκόταν στην πρώτη νιότη του. Το γνώριζε καλά αυτό.
Από τη μία, ήταν η νεαρή κυρία, όμορφη, αξιαγάπητη (κατά τα λεγόμενα φίλων και γνωστών) και επιτυχημένη. Πίστευε ότι αυτήν τον είχε διαλέξει. Ήταν μια ακόμα προσωπική της κατάκτηση. Καλλιεργούσε μια τέτοια αίσθηση στους κύκλους της, με ιδιαίτερη ζέση. Ήθελε να τον επιδεικνύει σαν τρόπαιο. Δεν τον αγαπούσε, απλά ήταν ερωτευμένη με τον εαυτό της και η παρουσία του, κάλυπτε τις κοινωνικές κι άλλες συνάφειες. Η αυταρέσκειά της ενισχύονταν από την ερωτική επιτυχία. Συνηθισμένη κατάσταση. Ο ίδιος δεν ενδιαφερόταν να μάθει τι συνέβαινε στην καρδιά της, μάλλον δεν τον ενδιέφερε και πολύ.
Απ’ την άλλη, υπήρχε η άλλη γυναίκα, σχεδόν συνομήλική του, παντρεμένη με δύο παιδιά. Εδώ όμως, η αγάπη είχε ζεστασιά και καλοσύνη. Η δυσκολία της σχέσης μεγάλωνε το πάθος. Η αβεβαιότητα τού σύντριβε την καρδιά, αλλά δυνάμωνε τα αισθήματά του. Σύχναζε στο σπίτι της, ως δάσκαλος των παιδιών. Τον συμπαθούσαν πραγματικά και τον έβλεπαν σαν οικογενειακό φίλο. Ένα απλό βλέμμα μεταξύ τους, λειτουργούσε σαν ένα ακόμα όνειρο στη νύχτα της μοναξιάς τους.
Δεν ήταν ώρα για αριθμητικούς υπολογισμούς, αλλά για αγαπητικές αποφάσεις. Ήθελε ελευθερία και πάθος.
Διάλεξε.
©2023 Christopher Triantis
Αρθρογράφος – Λογοτέχνης

Ξεχωριστή, δυνατή γραφή.