Ε Ρ Ω Τ Α Σ – ΠΛΗΓΩΜΕΝΗ ΠΕΤΑΛΟΥΔΑ –

Ποίημα

Στον άνεμο της νύχτας
που μετακινεί σκιές και φύλλα
είδα το πρόσωπό σου ξανά
σαν πληγωμένη πεταλούδα που αιμορραγεί.
Έχω στην ψυχή μου τόσο σκοτάδι!!!
Μου λείπει να είμαι το φως σου
να αντηχούν οι αναπνοές μας μαζί αγκαλιασμένες
να κινούνται οι καρδιές μας
με γιγαντιαία βήματα στη βαθιά νύχτα.
Μου άρεσε να είμαι για σένα
μια πολύχρωμη πεταλούδα,
ένας απαλός ήλιος,
για σένα
που ήσουν πέταλα κι αγκάθια
ενός χειμωνιάτικου ρόδου!
Πώς με πλήγωσες έτσι ανεπανόρθωτα;
Άσε μου ένα σημάδι
Γράψε μου ένα τραγούδι
ένα ποίημα
μια μουσική για την καρδιά
μια μουσική για μένα !
Ζωντάνεψε την πεταλούδα!!!
Άσε τον άνεμο να σε φέρει κοντά μου
το σύννεφο να με αρπάξει να με φέρει κοντά σου!
Κράτα με τελευταία φορά
και μετά
άσε τα μέλη μου
φτερά πληγωμένης πεταλούδας
να πέσουν στη γη!!!

©2024 Χρυσαυγή Τούμπα

Αρθρογράφος – Ποιήτρια