Επιστολή
ΑΛΗΘΙΝΕΣ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ (Διασκευασμένες σε λογοτέχνημα- από Μαίρη Μάκρα)
Από μητέρα:
Αγαπημένη μου κόρη!
Σου έχω μιλήσει για τους “Σταθμούς” της ζωής μου;
Είναι τρεις και σηματοδοτούν την πορεία μιας αναζήτησης, που την ονόμασα “Επιλογή μου”.
Κι αν ήταν να γυρίσω τον χρόνο πίσω, θα σταματούσα την άμαξα της ζωής μου και πάλι …
* Στο ΠΑΝΔΟΧΕΙΟ ΤΗΣ ΧΑΡΑΣ, για να γεννήσω Εσένα!
* Στο ΠΑΝΔΟΧΕΙΟ ΤΗΣ ΟΔΥΝΗΣ, για να γνωρίσω Εκείνον!
* Στο ΠΑΝΔΟΧΕΙΟ ΤΗΣ ΘΥΣΙΑΣ, για να προσφέρω Αγάπη!
Σε φιλώ και πάντα θα σ΄αγαπώ,
η μητέρα σου!
======
Από κόρη:
Μητέρα!
Μη με κατηγορείς συνεχώς για την “άκαρδη”- όπως τη λες- συμπεριφορά μου.
Δε φταίω εγώ που δεν ένιωσα λύπη, όταν πέθανε η θεία.
“Θάνατος” σημαίνει “απώλεια” κι εγώ- όσο θυμάμαι- δεν τη βίωσα ποτέ στη μέχρι σήμερα ζωή μου.
Όταν έφυγε από τη ζωή το αγαπημένο μου χρυσόψαρο-θυμάσαι;
Φρόντισες να μου το αντικαταστήσεις μ΄ένα ολόιδιο, για να μη λυπηθώ και να μην κλάψω.
Όταν αργότερα “έφυγε” και το αγαπημένο μου γατάκι, πήγες βιαστικά και μου αγόρασες ένα άλλο,
πολύ πιο όμορφο. Με προστάτευες όσο μπορούσες περισσότερο από τον πόνο, που προξενεί η απώλεια.
Και τώρα η καρδιά μου είναι άδεια από τα έντονα συναισθήματα, που μου ζητάς να εκφράσω.
Με την υπερ-προστατευτική αγωγή σου τα κατάφερες να αισθάνομαι πάντα αποστασιοποιημένη,
όχι μόνο από τους πεθαμένους, αλλά και από τους ζωντανούς.
΄Αφησέ με, λοιπόν, στη μοναξιά μου και στο εσωτερικό κενό μου.
Κι αν η θεία πέθανε, “ζωή σε λόγου μας”.
Τί άλλο να πω;
Η κόρη σου!
©2025 Μαίρη Μάκρα
Αρθρογράφος * Συγγραφέας
Δεν παρακρατούμε τα δικαιώματα