Μικρό Διήγημα – Τα λόγια –

Μικρό Διήγημα

Η Σελίν αγαπούσε πολύ τον Ρομπέρ. Δεν άκουγες τίποτ’ άλλο από τα χείλη της,
παρά εκφράσεις αγάπης, αφοσίωσης και τρυφερότητας.
«Είσαι ένας άγγελος του έρωτα».
«Σ’ αγαπώ, ως τον θάνατο».
«Είσαι ο αφέντης των ονείρων μου».
Η Σελίν είχε ποιητική ψυχή, που θα έλεγε και κάποιος συγγραφέας.
Ο Ρομπέρ, ως πρακτικό πνεύμα, χωρίς ενεργητική φαντασία, τα θεωρούσε όλα αυτά κοινοτοπίες.
Άνθρωπος της δράσης, με ανύπαρκτο χαρακτήρα.
Επειδή είχε ακούσει παρόμοια λόγια κι από γυναίκες του εύκολου έρωτα, τον άφηναν αδιάφορο.
Μάλιστα, πίστευε ότι δεν έπρεπε να ειπώνονται τέτοιες λέξεις,
γιατί ήταν κάπως υποκριτικές και γενικά ψεύτικες.
Περιφρονούσε αυτές τις αγαπητικές εκφράσεις, δεν έδινε σημασία στο μήνυμά τους.
Δίσταζε να αναγνωρίσει το μεγαλείο της Σελίν.
Δεν μπορούσε να καταλάβει ότι ένας ανώτερος άνθρωπος,
που η ψυχή του ξεχειλίζει από αγάπη, μόνο έτσι μπορούσε να εκφραστεί.
Ίσως, γιατί ο ίδιος, όταν ήθελε να πει λόγια έρωτα,
έμοιαζε με ατάλαντο ηθοποιό που πρωταγωνιστεί σε αρχαία τραγωδία.

©2025 Χριστόφορος Τριάντης
Αρθρογράφος * Λογοτέχνης