Μνημόσυνον για ούλες τες μανάδες
Η μάνα μας τζι αν έφυεν δίπλα μας η καρκιά της
Θέλει μας ν΄αθυμούμαστεν πάντα την αγκαλιάν της.
Τα τόσα τα ξενύχτια της εις στο προσιέφαλό μας
Να μεν επέσει μάλλα μας, πάντα ‘τουν στο πλευρό μας
Ας μεν είσιεν τζιείνη να φά, εμείς πρώτα να φάμεν
Άγρυπνη να παρακαλά, όπου εμείς τζι αν πάμεν
Πίσω γεροί στο σπίτιν μας, πάλε για να στραφούμεν
τζι ένα φιλίν στο μέτωπο, έδκιαν να τζιοιμηθούμεν
Την μάνα μας με άρκον διν ποττέ να με θωρούμεν
Τζιαι μόνο λίο σεβασμό θέλει να της διούμεν
Όπου η ψυσιή της βρίσκεται ξέρετε εν κοντά μας
αφούς κλεισμένην βρίσκεται πάντα μες στην καρκιά μας
Την όμορφήν της την ψυσιή Θεός να αναπάψει
Το χώμα να΄νει αλαβρόν όπου την εσιεπάζει.
Αιώνια η μνήμη της παντοτινά να μείνη
Πάντα της μάνας ο χαμός κρούζει σαν το καμίνι
©2023 Μαρούλλα Πανάγου
Αρθρογράφος – Ποιήτρια
