Μοντέρνα ποίηση * Ποίημα
Αμαρτία
Στέκεται αντίκρυ μου
δίχως να μιλά.
Κι όμως… την ακούω
Νιώθω κατάσαρκα
κάθε στιγμή
της μεταμόρφωσής της,
σ΄ έναν αλύγιστο πειρασμό
αποπλάνησης.
Εικόνες τρισδιάστατες
θολώνουν το μυαλό.
Μια δίψα ακατανίκητη
πονάει κάθε ανάσα,
που περιμένει να γευτεί
τους αόρατους χυμούς της.
Ζαλίζομαι
Οι αισθήσεις
ακολουθώντας
μια πορεία αιχμαλωσίας,
μ΄ εγκαταλείπουν.
Τρέμω
στη σκέψη της υγρής ανάσας,
να κλέβει το ώριμο φιλί.
Έτοιμος από πάντα
Γεννημένος
για να παραδοθώ
αυτήν ακριβώς τη στιγμή,
της μοιραίας αποπλάνησης.
Ιερή Τρέλα
μεθάει αρρωστημένα,
πριν σε βυθίσει
στα σωθικά της κόλασης,
που έκαψε τους πρωτόπλαστους
και συνεχίζει… δίχως τέλος.
Αμαρτία
να ξεχνάς το παρελθόν,
θυσιάζοντας το παρόν,
ακυρώνοντας το μέλλον.
Όλη η ζωή μέσα στην ανάσα σου
Αμαρτία να μην τη γευτώ…
©️2025 Μαρία Σταυρίδου
Επιμελήτρια εκδόσεων
Διαχειρίστρια του blog των Εκδόσεων Γλαύκα

Αφιερωμένο . . .