Μοντέρνα ποίηση * Ποίημα
Αναγνωρίζοντας τη μέθη της επιτυχίας
την αηδία της προσποιητής φιλίας,
στέκομαι ακόμη εδώ
μια ανάσα μακριά από τον οχετό
μια αιωνιότητα κοντά στον αγαπημένο ‘λαό’
που διψά για αίμα στην αρένα,
ενώ συζητά για θέματα ‘ελαφρά’ στη σιέστα,
που κανείς δεν ξεκουράζεται πια.
Ακούω τους μελλοθάνατους μονομάχους
και ανατριχιάζω.
Θάνατος στους άπιστους
που τολμούν να σηκώνουν κεφάλι,
αναζητώντας μια αλήθεια
που απαξίωσε το εύκαιρο κέρδος
και κήρυξε απεργία.
Η αλήθεια θα΄πρεπε να΄ναι γλυκιά
σαν χάδι ερωμένης,
σαν ηδονή πασπαλισμένη σε γυμνό κορμί
και όλοι εμείς,
εραστές μεθυσμένοι να την υμνούμε
ξανά και ξανά….
Παιδομάζωμα ηθών και αξιών
σε μια κοινωνία
που ο σεβασμός μοιράζεται για κομφετί
στα πάρτι των εργένηδων εγωισμών,
ενώ ο έρωτας
φορά το χαλάκι των ποδιών για νυφικό
κάθε Σάββατο βράδυ.
Κάθε μέρα και μια χαρακιά
Κάθε στιγμή και μια δολοφονημένη αγκαλιά
Χωρίς πνευμόνια
καμιά ψυχή δεν μπορεί ν΄ανασάνει πια…
©️2025 Μαρία Σταυρίδου
Επιμελήτρια εκδόσεων
Διαχειρίστρια του blog των Εκδόσεων Γλαύκα
Δεν παρακρατούμε τα δικαιώματα