Μοντέρνα ποίηση * Ποίημα
Το βλέπω μάτια μου… πονάς…
τώρα… σε λίγο…
στον θάνατο της επόμενης ανάσας
δάκρυα θα κυλάνε ξανά.
Τότε θα τρέξω
να ξεδιψάσω
με την αλμύρα της ψυχής σου,
Δικιά μου
-ακόμη μια φορά-
απόλυτα,
σατανικά…
Θα διεισδύσεις
σαν μαγικό φίλτρο
να ναρκώσεις
άρρωστες επιθυμίες,
που εξαγριώνονται
με τα λυτά σου μαλλιά,
το κορμί
που λικνίζεται ως αντανάκλαση
στην επιφάνεια του κόσμου.
Καημός
της σάρκας,
που λιγουρεύεται κάθε πρωί
την αθωότητα του έρωτα
μέσα στον αφαλό σου.
Άκου τον πόνο
καθώς χαρακώνονται οι τοίχοι
για να τρομάξεις.
Ένας Δεσμοφύλακας ψυχής
που δεν ξεμυτά
απ΄ την απόρθητη φωλιά,
ενώ σε κουβαλά μέσα του…
Αν ο θάνατος μπορεί να ελεήσει
απόψε καλεσμένος μου…
©️2026 Μαρία Σταυρίδου
Επιμελήτρια Εκδόσεων
Διαχειρίστρια του blog των Εκδόσεων Γλαύκα
Δεν παρακρατούμε τα δικαιώματα