Μοντέρνα ποίηση – Δύο πέτρινοι άνθρωποι –

Μοντέρνα ποίηση * Ποίημα

Δυο πέτρινοι άνθρωποι…
ακινητοποιημένοι,
με το βλέμμα του φόβου
αποτυπωμένο με τον πιο ανατριχιαστικό τρόπο,
ως προειδοποίηση για όλα αυτά που έρχονται…

Πώς να ειδοποιήσεις αφελείς διαβάτες,
κουρδισμένους καλά,
που αποφάσισαν να φορέσουν διαπαντός μαύρα γυαλιά;

Εικονικά αόμματοι
για μια χειροπιαστή δικαιολογία ηθικής τάξης.
Οι τύψεις πρέπει να ναρκωθούν
και να παραμείνουν ναρκωμένες μέχρι το τέλος του ταξιδιού…

Συνήθισα πια να σου κρατώ το χέρι και να επιβεβαιώνω
το γελοίο άλλοθι της ανικανότητας και της δειλίας μας.
Μια φορεσιά άυλης επαναστατικότητας,
ίσα για να μεταμορφωθεί σε αρεστό το σκηνικό,
ντυμένο πάντα
με την πιο θλιβερή μουσική των ξεκούρδιστων βιολιών.
Μη μου ζητήσεις να χορέψω
Απόψε τα βήματα γίναν κι αυτά πέτρινα, βαριά,
για να δοθεί μια ταιριασμένη ομοιογένεια
σ΄αυτόν τον πουλημένο – φοβισμένο κόσμο
που σε λίγο θα σπάσει όλα τα βιτρό της ευτυχίας,
τα λαμπατέρ της ελευθερίας,
σε μια ύστατη προσπάθεια επιβίωσης στον βούρκο της ντροπής.

Εσύ και εγώ…
δυο πέτρινοι άνθρωποι
που ευτυχώς δεν είναι μαζί με το στανιό.
Δεμένοι για πάντα
με μια σκληροτράχηλη αγωνία
που κομματιάζει κάθε δειλινό τα σωθικά.

Η μόνη απόδειξη πως ακόμη δεν πέτρωσε η καρδιά…

©️2025 Μαρία Σταυρίδου
Επιμελήτρια εκδόσεων
Διαχειρίστρια του blog των Εκδόσεων Γλαύκα