Μοντέρνα ποίηση – Γ ε λ ά ω –

Μοντέρνα ποίηση * Ποίημα

Γελάω
Δυνατά
Υστερικά
Να τρομάξουν τα δαιμόνια
που φιλιούνται ανάμεσα στα σύννεφα, στα κλαδιά.
Επιλέγω την τρέλα
σ΄έναν κόσμο που εκπαιδεύτηκε
να φοράει τη λογική βράδυ – πρωί υποχρεωτικά.
Αν συμβιβαστώ
θα είναι μόνο για μια στιγμή,
τη δική μας στιγμή.
Όταν ο ουρανός αγγίξει τη γη
Όταν ο Εωσφόρος φιληθεί
για να σώσει την ψυχή.
Όταν τα χείλη
γίνουν μια κατακόκκινη γραμμή.

Σπάω το φράγμα της λογικής κάθε μέρα
Προκαλώ θύελλες και πλημμύρες
στους απάνθρωπους συμβιβασμούς,
μα οι λεηλατημένοι ιθαγενείς
πεισματικά, αρνούνται να ξεφύγουν.
Έτσι, παρακολουθώ
να προσποιούνται πως δε με βλέπουν,
ενώ χτίζουν την κόλαση. . .

Φοβισμένη
νιώθω την ψυχή να επαναστατεί,
ενώ ταυτόχρονα συρρικνώνεται δίχως επιλογή.
Το σαράκι ακόμη εισχωρεί.

Γελάω
Δυνατά
Υστερικά
Μια ύστατη προσευχή
που έντυσα εμβατήριο πολέμου.

Άκου…
Ακόμη γελάω
είναι τα τύμπανα πολέμου της ψυχής μου.

©️2025 Μαρία Σταυρίδου
Επιμελήτρια εκδόσεων
Διαχειρίστρια του blog των Εκδόσεων Γλαύκα