Μοντέρνα ποίηση – Η αύρα του Χθες και του Σήμερα . . . .

Μοντέρνα ποίηση

Διψάω…
Μια ανεξήγητη δίψα βασανίζει τα σωθικά μου
Οι σκέψεις αδειάζουν, ενώ η μορφή σου κυριαρχεί
Τίποτα άλλο δεν έχει σημασία, μονάχα αυτή η αφύσικη δίψα
να εξερευνήσω τον μικρόκοσμό σου,
ν΄ανακαλύψω τα μικρά μυστικά που έκρυψες μέσα του…

Μια μαύρη σκιά που πέταξε τα λαμπερά στολίδια
και τον ρόλο της ερωμένης,
για να σκάψει – αν χρειαστεί – σε κάθε γωνιά
να βρει τ΄απόρθητα μυστικά….

Έρωτες…
μικρούς
που σ΄ άγγιξαν φευγαλέα, σαν πέταγμα πεταλούδας,
περαστικούς,
που βολτάρισαν για λίγο στην αυλή σου,
σημαντικούς
που ρήμαξαν την αυτοπεποίθηση του εγωισμού σου.
Φιλιά τρελά, που σημάδεψαν την ψυχή σου.
Γέλια δυνατά, που χάραξαν τη μνήμη και την ηδονή σου.

Θα μαγαρίσω κάθε κρυψώνα,
κάθε γωνιά,
κάθε σκέψη,
που φόρεσε μαντήλι και σφράγισε τα χείλη
για να μην αποκαλύψει πόσο πληγώθηκες στη διαδρομή…

Θα χωθώ στις μικρές – υγρές γωνιές της ντουλάπας
Θα ψηλαφίσω τις μικρές σιωπές της κάμαρης
Θ΄ ακούσω τις εξομολογήσεις, που βιαστικά κλείδωσες στο μπαούλο.
από τα φθαρμένα ριχτάρια του έρωτα που λαβώθηκε βαθιά…

Θα τρυπώσω εκεί που δεν ανήκω… στο παρελθόν σου…
Θα γίνω ένα μαζί του
Θα του παραδοθώ
Έτσι, θα καυχιέμαι πως σήμερα σ΄ αγγίζω με την αύρα του χθες…
ενώ αύριο θα σ΄ αγγίζω με την αύρα του σήμερα…

©2025 Μαρία Σταυρίδου
Αρθρογράφος * Λογοτέχνιδα