Μοντέρνα ποίηση * Ποίημα
Της γέμισε
λουλούδια στο στόμα
με πέταλα
γεμάτα δροσοσταλιές
φύλλα φορτωμένα όνειρα,
που ζήτησαν
να ξαποστάσουν
για λίγο πάνω της,
να δυναμώσουν. . .
Ήταν σίγουρος
Ήταν η δική του μαγεία.
Το φως που ευλογούσε
Ο έρωτας που βασάνιζε
Όχι, δε φοβόταν
Ήταν αποφασισμένος
να βιώσει αυτήν τη θύελλα
που ήξερε
πως κρατούσε αιχμάλωτη
-καλά κρυμμένη-
μέσα στα σωθικά της.
Ας γινόταν
ο ναυαγός του φιλιού της
Θ΄άντεχε
Όλα θα τ΄άντεχε για χάρη της
γιατί εκείνη
ήταν ο σκοπός και ο προορισμός.
Το ταξίδι χωρίς γυρισμό
δεν θα τον άνδρωνε απλώς,
θα του χάριζε την αθανασία της ψυχής.
Θαλασσόλυκος όσο και μούτσος
ένας μνηστήρας ορκισμένος
να κατακτήσει
τη θάλασσα των πόθων
τα βράχια των αναστεναγμών
τα θεριά που φύλαγαν τον έρωτά της.
Της γέμισε
λουλούδια στο στόμα,
φόρος Τιμής
στους νεκρούς οργασμούς των ερωτευμένων
που θυσιάστηκαν στ΄ όνομά της.
Εκείνος θα τα κατάφερνε…
©️2025 Μαρία Σταυρίδου
Επιμελήτρια εκδόσεων
Διαχειρίστρια του blog των Εκδόσεων Γλαύκα
Δεν παρακρατούμε τα δικαιώματα