Μοντέρνα ποίηση * Ποίημα
Ταπεινωμένος
Γονατισμένος
στο κέντρο της ύπαρξης σου,
εγώ ο τυφλός εγωιστής
που έφθειρε τα σεντόνια του έρωτα
με πόνο.
Δίχως δάκρυα
Δίχως παρακάλια
Σέρνοντας την ανάσα
πάνω στα γυμνά σου πόδια
ως απόδειξη μετάνοιας.
Μη μου γυρνάς την πλάτη
Μη υποτιμάς την ανάγκη μου
να ταπεινωθώ,
να γίνω ό,τι δεν ήταν αποδεχτό
αυτούς τους αιώνες
που ανάσαινα μακριά σου.
Θα ραντίσω τις αμυχές
με αίμα…
μην τρομάξεις.
Άσε με να ικετεύσω
για πρώτη φορά,
να προσευχηθώ
σ΄ αυτόν το θεό
που σταύρωσα.
Ξέρω
καμιά μετάνοια ικανή
να προσπεράσει τα φιλιά
που μου χρωστάς,
αυτά που μου έδωσες
και τυλίγουν τη σκέψη μου
με καρφιά.
Ένας εξοστρακισμένος δούλος
ικέτης της ψυχής σου!
©️2026 Μαρία Σταυρίδου
Επιμελήτρια Εκδόσεων
Διαχειρίστρια του blog των Εκδόσεων Γλαύκα
Δεν παρακρατούμε τα δικαιώματα