Μοντέρνα ποίηση – Ο Τυφλός Σιδεράς –

Μοντέρνα ποίηση * Ποίημα

Ένας μικρόκοσμος
φτιαγμένος από τ΄απωθημένα κάθε άτυχης ψυχής
που από πολύ νωρίς η μοίρα σημάδεψε βαθιά.

Δεν φταις εσύ
που σε οδήγησαν στον τυφλό σιδερά
κι εκείνος άκαρδα σε πόνεσε, σε ξεφτίλισε,
σφυρηλάτησε το μίσος στην καρδιά,
το΄κανε φορεσιά ένα με τη σάρκα.
Μια κακοφορμισμένη πανοπλία
που θα κουβαλάς για μια αιώνια ζωή.
Αυτή είναι η απολαβή σου, δήλωσαν οι τρανοί
Μ΄αυτήν θα πορευτείς
Μ΄αυτήν θα μισήσεις ολόκληρη την οικουμένη.

Και εσύ το΄κανες
Έσφιξες τα λουριά, κράτησες την ασπίδα γερά
και δήλωσες υστερικά
πως ξεκινάς να κατακτήσεις τη γη της απαγγελίας.

Κανείς, ποτέ,
δε θα μάθει ποιος χαράζει τη διαδρομή σ΄αυτήν τη γη,
ποιος ορίζει το καραβάνι,
ποιος αναλαμβάνει καθήκοντα οδηγού ή αρχηγού,
ποιος καθορίζει τον προορισμό.
Κανείς, ποτέ,
δε συλλογιέται την άγνωστη, ασίγαστη, οικεία φωνή
που νανουρίζει τη σκέψη
που θεριεύει το θυμό
που σιγοτραγουδάει και τελικά αποκαλύπτει
που θέλεις να βρεθείς
αν λαμπερά θέλεις να ντυθείς
πόσο ψηλά λαχταράς να σταθείς.

Αθεράπευτα υπερφίαλοι ταξιδιώτες
που ασυλλόγιστα αναζητούν αυτό που δεν τους αναλογεί
που ποτέ δε θα τους χαριστεί
που είναι ανίκανοι ν΄αγγίξουν.

Κάθε που το μονοπάτι μένει βουβό
Δαίμονες και Αγγέλοι
υπογράφουν εκεχειρία για κάθε συνοδοιπόρο νεκρό.
Τότε μόνο συνειδητοποιείς,
πως ο σιδεράς δεν έχει απομακρυνθεί,
τον κουβαλά για πάντα η ψυχή…

Ένας αναλώσιμος μικρόκοσμος
που αγωνίζεται αγόγγυστα για μία και μόνο λαμπερή στιγμή
να σβηστεί η φωτιά του σιδερά
που αιώνια θα θυμίζει πως γεννήθηκε μια ψυχή κακιά…

©️2025 Μαρία Σταυρίδου
Αρθρογράφος * Λογοτέχνιδα