Μοντέρνα ποίηση * Ποίημα
Παλεύω
να σιγήσουν
οι ψίθυροι απ΄το κολιμπρί.
Ζαλισμένη
από γλυκιά οχλαγωγία
που μ΄ εκπαιδεύει,
προσπαθώ
να σταθώ όρθια
να θυμηθώ ποια είμαι,
γιατί πολεμάω,
σε ποιον θεό πιστεύω,
γιατί δε νηστεύω.
Ψίθυροι
μιας ονειρικής ελευθερίας.
Στόχος της
να παραμείνουν δεμένα τα χέρια
σε βαριές αλυσίδες.
Μια τραυματισμένη θηλυκότητα
αγωνιά ν΄ αναδυθεί,
λαχταρώντας μια δανεική ανάσα
στην κοινωνία των απείθαρχων αρσενικών,
που τα πάντα σαπίζουν.
Ίσως τελικά
η μόνη άξια συντροφιά
αυτό το επίμονο κολιμπρί,
που υπενθυμίζει
πόσο άχρηστη είναι η ομορφιά
σ΄έναν κόσμο
που ξεπουλάει την ασχήμια
τόσο εξευτελιστικά φθηνά.
Ονειρεύομαι ξανά
τη νύχτα
που θα μ΄ αγκαλιάσεις,
στη σιωπή του κολιμπρί. . .
©️2025 Μαρία Σταυρίδου
Επιμελήτρια εκδόσεων
Διαχειρίστρια του blog των Εκδόσεων Γλαύκα

Κολιμπρί :
Σύμβολο της αισιοδοξίας της δύναμης της καλοσύνης και της συμπόνιας
για τους λαούς της Βραζιλίας, όταν το κολιμπρί πίνει από το λουλούδι νέκταρ
συμβολίζει την ελευθερία, τη θηλυκότητα και την ομορφιά .