Μοντέρνα ποίηση * Ποίημα
Κρυμμένη
στο ρούχο της σιωπής
που έπλυνες βιαστικά
για ν΄απαλλαγείς.
Οι ενοχές γίναν βαριά μυρωδιά
Μυρωδιά εργάτη
που σέρνει τα βήματα
σε κάμαρη μετρέσας
που δεν τον θέλει πια,
αηδιασμένη από τα σεντόνια
που πότισαν αίμα και ψευτιά.
Ακόμη εδώ
Το ξέρω ενοχλώ
Θα΄ταν πιο συμβατό
να φορέσω τη ντροπή μεταξωτό
να οργανώσω σουαρέ με τσάι ζεστό.
Ατίθαση η σιωπή
αποφάσισε να λογικευτεί,
να δώσει καταφύγιο ιερό
έναν λόγο να εξομολογηθώ.
Κοφτές ανάσες γίναν άγριες φωνές
Σιωπηλές στιγμές βουητό ενοχλητικό
Και εγώ σταματώ να κρύβομαι εδώ
Άκου πως σπάει η σιωπή
Δεν θα το καταλάβεις
πότε θα γίνει στεντόρεια φωνή.
©️2025 Μαρία Σταυρίδου
Επιμελήτρια εκδόσεων
Διαχειρίστρια του blog των Εκδόσεων Γλαύκα
