Μοντέρνα ποίηση * Ποίημα
Σ΄αγαπάω πάντα κάθε Κυριακή απόγευμα
ανάμεσα στ΄ αποτσίγαρα του Σαββατόβραδου
και το σχισμένο εσώρουχο της νέας ερωμένης
που ετοιμάζεται να μου αδειάσει τη γωνιά…
Δεν είναι περίεργο….
ξεχνάω τη μορφή σου κάθε Δευτέρα πρωί
για να τη θυμηθώ Παρασκευή βράδυ…
Δυο μέρες σε μια τρελή αναζήτηση
για το κορμί που θα μαγαρίσω για λίγο,
πριν απομείνω και πάλι μόνος.
Ένα ξένο κορμί
που θα κάνω τα πάντα
για να το νιώσω υποταγμένο σε μένα,
που πάνω του
θα χαράξω τις διαδρομές που περπάτησα σε σένα
που μέσα του
θα ξεσπάσω την τρέλα που γεννιέται για σένα.
Ένα ξένο κορμί
που γι΄ άλλη μια φορά θα με κάνει
βιαστή και βιασμένο την άβουλη ώρα της παράδοσης.
Σ΄αγαπάω πάντα κάθε Κυριακή απόγευμα
Όταν η ‘βαριά’ μυρωδιά του αγοραίου έρωτα
μου υπενθυμίζει το φθηνό ξεπούλημά μου
κι απεγνωσμένα βυθίζομαι στο μουχλιασμένο μπάνιο.
Βιάζομαι ν΄ απαλλαγώ…
Δεν μπορώ ν΄ απαλλαγώ…
Είσαι μέσα στον ιδρώτα της απελπισίας μου
Στα δάκρυα της απόγνωσης μου
Στα υγρά φιλιά του θολωμένου καθρέπτη
που μ΄ εξαναγκάζει να θυμάμαι…
Κυριακή απόγευμα
Σιχαίνομαι τον ίδιο μου τον εαυτό
που παραδόθηκε ξανά
που σε πρόδωσε
που σ΄ αντικατέστησε με λίγες στιγμές ηδονής.
Κι όμως…
Σ΄αγαπάω πάντα…
©️2025 Μαρία Σταυρίδου
Επιμελήτρια εκδόσεων
Διαχειρίστρια του blog των Εκδόσεων Γλαύκα
Δεν παρακρατούμε τα δικαιώματα