Μοντέρνα ποίηση – Τα σύννεφα και το Φεγγάρι –

Μοντέρνα ποίηση * Ποίημα

Θυμάμαι…
Ακόμη θυμάμαι…
που έγειρες στον ώμο μου και ψιθύρισες
πως καμιά φορά τα σύννεφα κρύβουν ακόμη και τα φεγγάρια.

Δεν έδωσα σημασία…
Δεν ήθελα να δώσω…
Ήταν από κείνα τα βράδια που ονειρεύεσαι να μην ξημερώσουν
που οι ανάσες της νύχτας είναι τόσο σημαντικές και ζεστές
που τις ρουφάς λαίμαργα, μήπως και χάσεις καμία.

Σ΄ άκουγα διψασμένη ν΄ αναπολείς τα παλιά
τα ταξίδια στα ζεστά νερά,
τα ταξίδια με τα όμορφα κορμιά και γέμιζα εικόνες,
χρώματα που δεν είχα αντικρύσει ξανά
μυρωδιές που σχεδόν άγγιζαν τα μαλλιά.

Με νάρκωνες,
σαν πονηρός υπνωτιστής που ήθελε να με ξεγελάσει,
να μου πουλήσει μια εξωτική οφθαλμαπάτη…

Ταξίδευα με τη φωνή σου
Περπάταγα σε τόπους μακρινούς
Ζήλευα τον έρωτα
που τόσο πρόθυμα μοίραζες στα ξέστρωτα κρεβάτια,
στα κορμιά, τα πληρωμένα αδρά απ΄τα φιλιά σου.

Μέχρι που ξαφνικά
τα σύννεφα έκρυψαν του έρωτα τα φεγγάρια.
Σκοτείνιασε ο τόπος
Πάγωσαν τα φιλιά
Χάθηκαν τα ταξίδια τα ονειρικά
Απομείναμε δυο σκιές αγκαλιασμένες στο σκοτάδι
να ψάχνουν το δικό τους σημαδεμένο φεγγάρι…..

Θα ΄θελα να μου είχες πεις ψέματα. . .

©2025 Μαρία Σταυρίδου
Αρθρογράφος * Λογοτέχνιδα