Αφήγημα
Λίγο έρωτα δεν είχα να σου δώσω!Στα καλούπια της δειλίας σου δε χωρούσα να κλειστώ.Σ’ αγαπούσα πολύ,σε φιλούσα πολύ, σ’ αγκάλιαζα πολύ…Υπήρξες όμως δειλός και δεν κατάφερες ν απολαύσεις τον έρωτα που είχα να σου προσφέρω.Παντα σε τρόμαζε το “πολύ”.Έκανες τόσες προσπάθειες για να με προσαρμόσεις στη λογική του “λίγου” σου.
“Λίγο απ’ όλα” έλεγες.Λες κι ο έρωτας ήταν κανένα μαγαζάκι.Η ρουτίνα σου ερχόταν σε σύγκρουση με τον ενθουσιασμό μου.Ο δικός μου έρωτας ήταν ολοκληρωτικος, διεκδικούσε,ήταν θαρραλέος.Ο δικός σου μικρός,χλιαρος κι απόμακρος.Προσπαθουσες πάντα να τον στριμώξεις σ’ ένα μικρό κουτάκι.Κερδισες!
Τον λίγο έρωτα που έψαχνες…δεν είχα να σου τον δώσω!Γιατί δεν μου ταιριάζει ένας φοβισμένος, μικρός, δειλός έρωτας.Δεν αντέχω τα μέτρια πράγματα,τα μέτρια αισθήματα,ούτε καν έναν μέτριο καφέ!Στον δικό μου έρωτα δε χωράει λογική, ισοπεδώνει όλα τα “πρέπει”, υπάρχει κι αναπνέει στα “θέλω”.
“Είσαι τρελή” μου έλεγες!Ναι, είμαι τρελή,μια τρελή που ακολουθεί τα ένστικτα της,που δε βάζει καλούπια στον έρωτα, μια τρελή που ακολουθεί τους χτύπους της καρδιάς της,στα φανταστικά μονοπάτια του έρωτα.Δε χωράω στο “λίγο” σου! Α!Και να θυμάσαι…μου λείπεις!Μου λείπεις πολύ!
©2024 Αναστασία Γεωργακοπούλου
Αρθρογράφος – Στιχουργός – Συγγραφέας
Απόσπασμα βιβλίου “Ανάσες Αγάπης”/Εκδόσεις Γλαύκα
Δεν παρακρατούμε τα δικαιώματα