Εκτός άνοιξης
λουλούδια ανθισμένα.
Μυσταγωγία.
Μια παπαρούνα
μόνη σ’ όλο τον αγρό.
Πρόωρη ζωή.
Τρυφερά ζούδια
πάνω στης μαργαρίτας
το μεγαλείο.
©️Από τη σελίδα 89 της ποιητικής συλλογής Ποιήματα σαν μπονσάι / 192 χαϊκού + 8 τάνκα του Γιώργου Τσιβελέκου (2023), η οποία είναι διαθέσιμη εδώ: https://www.suenobooks.gr/shop/products/poiimata-san-mponsai
Απίστευτο κι όμως αληθινό! Παρόλο που έχουμε Ιανουάριο και βρισκόμαστε στην καρδιά του χειμώνα, κάποιες μαργαρίτες και παπαρούνες έχουν ανθίσει, δίνοντας έμπνευση!
Και σκέφτομαι τώρα ότι αφενός αξίζει να ξεκλέβουμε λίγο χρόνο από την καθημερινότητά μας για να απολαμβάνουμε τη φύση και τα θαύματά της όσο πιο συχνά μπορούμε και αφετέρου ότι η φύση είναι μια πολύ μεγάλη δασκάλα…
Αυτό που με δίδαξε σήμερα, λοιπόν, ή μάλλον με έκανε να το πιστέψω ακόμα περισσότερο, είναι πως δεν μπορούμε να λέμε με απόλυτο τρόπο πως κάτι δεν μπορεί να γίνει, γιατί τα πάντα μπορούν να γίνουν, αλλά και ότι δεν μπορούμε να κατηγορούμε κιόλας ένα “λουλούδι” που δεν “ανθίζει”, αν δεν έχει σύμμαχό του τον καλό καιρό και οι συνθήκες δεν το ευνοούν…
Καλές όλες οι εκφράσεις του τύπου “Μόνος σου φτιάχνεις τις συνθήκες” και άλλα πολλά παρόμοια quotes και συμβουλές που κυκλοφορούν και κυρίως προέρχονται από ψυχολόγους και life coaches, αλλά δεν παύουν να είναι πολύ ατομοκεντρικά και περιορισμένα…
Ο άνθρωπος δε ζει μόνος του, αλλά μέσα σε κοινωνία. Το όποιο ψυχολογικό πρόβλημα δεν το έχει πάντα από μόνος του, αλλά σε σχέση με τους άλλους. Καλώς ή κακώς, υπάρχουν και οι συνθήκες και οι καταστάσεις που επιβάλλονται εκ των άνω ή εκ των γύρω και σε αυτήν την περίπτωση η καλύτερη λύση είναι η ευέλικτη προσαρμογή σε αυτήν την κατάσταση, χωρίς ωστόσο αυτό να σημαίνει ότι δεν παύουμε να πολεμάμε για να την αλλάξουμε. Με συλλογική προσπάθεια, διότι δεν περνάνε όλα από τα χέρια ενός και μόνο ατόμου.
Να αλλάξουμε, όμως, αυτήν καθαυτή την κατάσταση και όχι τον τρόπο που τη βλέπουμε, γιατί έτσι εκείνη εξακολουθεί να παραμένει εκεί και δεν αλλάζει και τότε εμείς προσαρμοζόμαστε παθητικά και όχι με τρόπο που θα βοηθήσει στην ομαλή επιβίωση και παράλληλα στον ερχομό της πραγματικής αλλαγής, μιας αλλαγής εντός της οποίας δε θα χρειάζεται να μαθαίνουμε να τη βλέπουμε αλλιώς για να την αποφεύγουμε, αλλά θα την κοιτάζουμε γιατί θα μας αρέσει όπως θα είναι…
*Το υλικό αυτού του άρθρου δημιουργήθηκε τέτοιες μέρες πέρυσι, όμως με εκφράζει απόλυτα και φέτος και το μοιράζομαι μαζί σας μαζί με τις θερμές μου ευχές για μια πολύ καλή χρονιά με υγεία πάνω απ’ όλα!
©2023 Γιώργος Τσιβελέκος
Αρθρογράφος – Ποιητής – Συγγραφέας
Δεν παρακρατούμε τα δικαιώματα