Ποίημα
Στην απαλάμη μου
ο δρόμος της ζωής μικραίνει,
και στου καρπού μου το εκκρεμές,
χαμήλωσε ο παλμός
από το τικ τακ του…
Απέναντι
πέρασε βλοσυρός ο θάνατος
η παγωμένη ανάσα του
χλώμιασε τα μάγουλά μου…
Κι αν δεν χαμήλωσα το βλέμμα
μόνο έγειρα το κεφάλι,
δεν προσκύνησα εσένα θάνατε
απλά
αποχαιρέτησα τη ζωή που πήρες…
Εγώ που μετάλαβα
την τελευταία σταγόνα από το νάμα
που έπλυνε το σώμα του γιού μου,
μόνο στην εικόνα του προσκυνώ,
εκεί αφήνω της εξομολόγησης
το άφες ημίν των αμαρτιών
μαζί με το φιλί μου…
©️2026 Ελένη Ταϊφυριανού
Αρθρογράφος * Ποιήτρια
Δεν παρακρατούμε τα δικαιώματα